10-06-07

de beste zoon.....

verblindend_kaart
Een oude man die het einde van zijn leven voelde naderen riep zijn drie zoons
bij zich en zei:
"Ik kan mijn bezit niet door drieën delen, want wat ik nalaat is niet te verdelen.
Daarom heb ik besloten alles wat ik heb na te laten aan degene die het meest
intelligent is en het helderste inzicht bezit, anders gezegd: aan mijn beste zoon.
Op tafel ligt voor ieder van jullie een muntstuk.
Pak dat. Wie er iets van koopt waarmee deze hut waarin we wonen geheel
gevuld kan worden zal alles krijgen."
Ze vertrokken. De eerste zoon kocht stro, maar dat reikte slechts tot
halverwege.
De tweede zoon kocht zakken met veren, maar ook hem lukte het niet de hut te
vullen.
De derde zoon, die de erfenis uiteindelijk zou krijgen, kocht maar iets heel
kleins.
Het was een kaars.
Hij wachtte tot het donker was, stak de kaars aan en vulde de hele hut met
licht.
Noelle

20:09 Gepost door 't schrijverke in moraalverhalen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.