12-10-06

parabel en waarheid......

dyn003_original_455_325_pjpeg_2545352_ed6cb99f23242a2d79491077150f33bb

 

Een rabbi die met geleerdheid en vernuft veel roem had vergaard, werd eens door een van zijn leerlingen gevraagd waarom hij de waarheid zo vaak met een vertelling omhulde.“Dat kan ik het best uitleggen met een vertelling,”zei hij.
“Eens was er een tijd dat de Waarheid zich zonder verhulling onder de mensen bewoog; zijn naam was alles wat hij droeg. Maar allen die de Waarheid ontmoetten, wenden zich van hem af, uit vrees of uit schaamte. Niemand heette hem welkom. Zo zwierf de Waarheid door de wereld, verstoten en door geen mens bemind. Op een zekere dag ontmoette hij Parabel, die blijmoedig voorbij wandelde, gekleed in de prachtigste gewaden. “Waarheid, hoe komt het dat je zo verdrietig kijkt?” vroeg Parabel. “Doordat ik zo oud ben, dat alle mensen mij mijden,” antwoordde Waarheid. “Onzin,” zei Parabel lachend. “Dat is de reden niet waarom mensen je uit de weg gaan. Hier, leen wat van mijn kleding en kijk dan eens wat er gebeurd. ”En zo trok Waarheid enkele van Parabels fraaie kleren aan en zie: overal waar hij kwam werd hij met open armen ontvangen.
De rabbi glimlachte en zei: “Want dit is de waarheid: mensen kunnen de naakte waarheid niet onder ogen zien; ze hebben hem liever in vermommingen.

12:30 Gepost door 't schrijverke in moraalverhalen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.