30-09-06

blikken......

100031105_631421d4de

Als blikken konden doden maar blikken kunnen doden.Hoe giftig, hoe vernietigend kan iemand je aankijken.Je krijgt het er koud van.Je ziel krimpt ineen. Een oogopslag kan een nekslag zijn.

Blikken kunnen doden.Maar ook verwarmen, genezen,bevrijden.Ook strelen, bemoedigen, bezielen.Een oogopslag kan ook een hartslag zijn.De nabijheid van een mens, die je goedgezind is.Iemand kan je zo aankijken, zo hartelijk, zo herbergzaam, dat je je direct thuisvoelt bij hem.Ogen, die je accepteren, in je waarde laten.Hoeveel liefde kan er in een blik liggen.Blikken kunnen doden.Een blik  kan een slagveld zijn.Maar ook een tuin, waar je welkom bent.Een tuin, die jou in bloei zet.

Tussen doden en bezielen, tussen slagveld en tuin, doet zich nog een scala van andere mogelijkheden voor.Zowel in het positieve als in het negatieve kan de intensiteit zeer verschillen.Behalve dodelijk, kan je ook geërgerd,ongeïnteresseerd of verveeld aankijken.En behalve hartelijk,liefdevol, kan een blik ook 'alleen maar' vriendeliijk, aandachtig of beleefd zijn.

Wat je maar mag hopen : dat je telkens weer mensen treft, die je gewoon door hun blik, hun oogopslag, een prettig gevoel geven.En het hoeft natuurlijk niet altijd, maar als het even kan af en toe ook dat tuin-; dat thuisgevoel.En wat je dan meteen mag hopen: dat je ook zelf zo iemand bent.Eén, die zo kijkt, dat hij mensen ziet.Medemensen.

Noelle

13:43 Gepost door 't schrijverke in moraalverhalen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

*** Van het ene uiterste naar het andere, van liefde naar haat, van jaloezie naar onderdanigheid, van geluk naar verdriet...dit alles mooi verpakt met een strik ... zo is de mensheid en daarin moeten we onze weg zien te vinden met zo min mogelijk wonden.

Groetjes

Gepost door: Ellen | 30-09-06

De commentaren zijn gesloten.